Są gatunki ptaków rozpoznawalne praktycznie przez wszystkich. Flamingi zdecydowanie należą do tej grupy ze względu na ich bardzo charakterystyczny wygląd. Na świecie wyróżniamy 6 gatunków flamingów, z czego tylko jeden – flaming różowy (Phoenicopterus roseus; ang. greater flamingo) występuje w Europie. Moje poszukiwania zaprowadziły mnie na południe Portugalii, skąd pochodzą wszystkie zdjęcia.
Zasięg występowania flaminga różowego obejmuje Afrykę, zachodnią Azję (m.in. Indie) i południową Europę, gdzie gatunek ten spotkamy m.in. w Portugalii, Hiszpanii, oraz w Grecji. W ostatnich latach zaczęły podejmować próby lęgów w nowych miejscach m.in. w Rumunii, gdzie w 2021 potwierdzono pierwsze lęgi. Ciekawym przypadkiem jest też Cypr, gdzie ptaki te zimują w dużych liczbach i od 2001 roku podejmują próby gniazdowania, jednak często bez powodzenia. Flaming różowy jest bardzo wrażliwy na zakłócenia ze strony drapieżników, w tym człowieka i czując zagrożenie może opuścić swoje kolonie lęgowe. Problemem są też dla niego wahania poziomu wody, zanikanie bazy pokarmowej wraz ze zmieniającymi się warunkami panującymi w wodzie, oraz zanieczyszczenie wody. W Polsce stwierdzany jest sporadycznie na przelotach.
Flaming różowy to ptak długożyjący, na wolności może dożyć ponad 40 lat. Jego aktualny status to LC (least concerned). Populacja wydaje się być stabilna z trendem wzrostowym, globalnie szacowana jest na 550,000-680,000 osobników, z czego w Europie żyje około 45,000-62,400 par.
Flaming preferuje płytkie zbiorniki wodne, o głębokości około 1 metra na rozległym obszarze, takie jak laguny słone, solniska oraz duże jeziora słone lub zasadowe o pH sięgającym 11. Pojawia się również w stawach oczyszczalni ścieków, zaporach śródlądowych, ujściach rzek oraz na wodach przybrzeżnych. Gatunek ten jest uznawany za „inżyniera ekosystemu”, który poprzez swój styl żerowania może krótkoterminowo zmieniać siedliska wodne, w których przebywa.
Flamingi praktykują monogamię sezonową. Gniazdują w koloniach, budując gniazda w kształcie stożka z mułu na błotnistych brzegach zbiorników wodnych. Jeżeli para straci jajo podczas inkubacji, może powtórzyć lęgi. Wysiadywanie jednego jaja przez oboje partnerów trwa około 4 tygodni. Pisklęta są karmione płynną wysokobiałkową wydzieliną z wola tzw. ptasim mleczkiem. Młode opuszczają gniazdo po 7-10 dniach i grupują się z innymi młodymi w większe grupki, tzw. żłobki. Rodzice często przemierzają duże odległości pomiędzy obszarami żerowania a gniazdowania. Zdarza się że obszary te są oddalone od siebie o około 400 km, a ptaki pokonują te odległości co kilka dni. Młode osiągają lotność po około 70-75 dniach. W pełni różowe upierzenie charakterystyczne dla dorosłych, uzyskują w wieku 4-6 lat.
Za różowy kolor odpowiedzialny jest barwnik karotenoidowy (głównie kantaksantyna), pozyskiwany z pożywienia. Im więcej mikroalg, glonów i skorupiaków zawierających ten barwnik jedzą, tym bardziej różowe stają się ich pióra. Dodatkowo, w celu poprawy koloru piór ptaki te pocierają policzki o gruczoł kuprowy, a następnie przenoszą wydzielinę z niego zawierającą dodatkowe karotenoidy na swoje ciało. Czyli stosują swoją wersję makijażu. Pióra tak potraktowane mają intensywniejszy czerwony odcień w porównaniu do tych które nie otrzymały zewnętrznej warstwy karotenoidów. Celem jest poprawa ich wyglądu, co daje sygnał o dobrej kondycji osobnika. Pióra zawierające więcej karotenoidów blakną wolniej na słońcu. Co ciekawe to samice są bardziej jaskrawo ubarwione. Pióra lotek pierwszorzędowych i zewnętrznych lotek drugorzędowych u dorosłych osobników są czarne, co jest spowodowane obecnością innych barwników z grupy melanin. Pióra je zawierające są bardziej odporne na ścieranie podczas lotu niż pigmenty niezawierające melaniny.
Literatura
BirdLife International (2018). Species factsheet: Greater Flamingo Phoenicopterus roseus. Downloaded from https://datazone.birdlife.org/species/factsheet/greater-flamingo-phoenicopterus-roseus on 19/07/2026
Salvador, A., M. Á. Rendón, J. A. Amat, and M. Rendón-Martos (2024). Greater Flamingo (Phoenicopterus roseus), version 3.0. In Birds of the World (S. M. Billerman and B. K. Keeney, Editors). Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA.
https://animaldiversity.org/accounts/Phoenicopterus_roseus
Amat J.A., Rendón M.A., 2017. Flamingo coloration and its significance, In: Flamingos, Behavior, Biology, and Relationship with Humans, Nova Science Publishers, Inc., New York pp. 77 − 95
birdlifecyprus.org/when-the-salt-lakes-turn-pink-the-greater-flamingos-of-cyprus/